بِم بِم بِم
« بِم بِم بِم» از لحاظ دستور زبان فارسی جزو اصوات به شما ر می رود. حرف هایی که بیانگر عواطف هستند مثل آه ، اوه ، هی ، آهای ، بیلاخ ، هیهات ، جون، آخ جون ،هیش ، چخ ، کیش ، شب بیا باغ ، یادت میاد بچه گی هات، اکبر پلنگ ، رضا هنگی ، اَشه ، میرَه ، .
« پنج سیر عرق / صد گرم کالباس / رد کن بره / رو میز عباس / »
کی میره این همه را رو ، خوشا اون روزا،
((سر پل دزفول هوای رودخونه / یارم می آید آوازه خونه )) ،
بی تو مهتاب شبی از اون کوچه گذشتم، یک دلار سوراخ شده ، برو پی چست .
« گل سرشور ، پر مگس ، نعل مورچه داریم»
بزن بر زیر نافش ،
« جون احمد آقا نمی دو نی چه تیکیه ای بود.دشت قاضی هم قو پر نمی زد»
بپا نمالی ، بپا نفتی نشی ، بپا نیافتی ، فی دِ آب میاد ، چاییدی !!، سماور شکّسه می خریم ، برف پارو می کنیم ، بیا پامنار ، آب حوض می کشیم ، اینقد زر نزن ،
و... هزاران جمله و عبارت این شکلی دیگر در زبان فارسی هست که جزو اصوات به شمار می آیند. البته ممکن است برخی از آنها هم صوت نباشند ، اما چون تعریف خاصی ندارند ، ما می توانیم آنها را در خانواده ی اصوات قرار دهیم.
بِم بِم بِم هم قطعا جزو اصوات است. از جمله صوت هایی است که نشانه ی لجبازی و دهن کجی به اطرافیان است.
این عبارت را بیشتر ، بچه ها به کار می برند. مثلا وقتی تو کوچه بازی گولی می کنیم و طرف نمی خواهد باختش را بپذیرد با لحن خاصّی می گوید : بِم بِم بِم
ما سابق بر اینها تو محله مون با یک دختربچه در یک قالیباف خانه همشاگردی بودیم و هر وقت که تقاضایی از او داشتیم ، آرواره هایش را به طرف چپ و راست حرکت می داد و می گفت : بِم بِم بِم
و جالب این بود که بعضی وقت ها انگشت استفهام ( همان انگشت شصت قدیم ) را سیخ می کرد و به ما نشان می داد و می گفت : بخور!
و امّا بعد...
احمد جنتی در پاسخ به شرط و شروطی که خاتمی برای حضور اصلاح طلبان در انتخابات مجلس آینده گذاشته است ، فرمودند: هیچ نیازی به حضور آنها نیست.